บทที่ 43: แม้แต่ศีลธรรมก็ต้องทิ้งไปด้วยเหรอ?

บทที่ 43: แม้แต่ศีลธรรมก็ต้องทิ้งไปด้วยเหรอ?

ซ่านถงถงเป็นออทิสติก ไม่ใช่คนโง่

ตรงกันข้าม เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงไห่ได้ตั้งแต่อายุสิบสามปี สมองของเธอย่อมดีกว่าคนธรรมดาไม่รู้กี่เท่า

คำพูดของเซิ่งจินจูกับหลินหว่านฉิง และคำถามคาดคั้นของหวังป้าเทียน

บทสนทนาโต้ตอบไปมาของทั้งสามคนเมื่อครู่นี้ เธอได้ยินครบทุกคำ

เธอเข้าใจแล้ว

พี่สาวสองคนนี้ไม่ได้ปากร้ายใจดีมาตั้งแต่แรก

พวกเธอไม่ได้ต้องการฝึกทักษะการใช้ชีวิตให้เธอ

พวกเธอไม่ได้แค่คิดว่าเธอเป็นตัวถ่วง

แต่หวังให้เธอตายไปเสียด้วยซ้ำ