บทที่ 33: นักศึกษามหาวิทยาลัยจิงไห่ผู้สูญสิ้นศรัทธาในเส้นทางของตน

บทที่ 33: นักศึกษามหาวิทยาลัยจิงไห่ผู้สูญสิ้นศรัทธาในเส้นทางของตน

“อ๊าก! อ๊ากกก!”

วินาทีต่อมา ฮ่าวเหว่ยกรีดร้องอย่างไม่เป็นเสียงคน ดวงตาแดงก่ำ ก่อนพุ่งเข้าใส่หวังป้าเทียนด้วยท่าทางคลุ้มคลั่ง

แต่สิ่งที่รอรับเขาอยู่กลับเป็นฝ่ามือของหวังป้าเทียนอีกครั้ง

เพียะ!

ฝ่ามือนี้ดังกว่าครั้งก่อนเสียอีก

ฮ่าวเหว่ยถูกตบจนตัวหมุนไปครึ่งรอบ ก่อนนั่งแหมะลงกับพื้นอีกครั้ง

หลังโดนตบไปสองครั้ง แววตาของฮ่าวเหว่ยก็เริ่มกลับมาชัดเจนขึ้นไม่น้อย

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่า ตัวเองสู้หวังป้าเทียนไม่ได้จริง ๆ

แต่ถ้าลงไม้ลงมือไม่ได้ งั้นก็ใช้ปากแทนแล้วกัน