บทที่ 28: หากโลกนี้ไร้คนออกหน้า ในกรงก็มีแต่ไก่รอเชือด!

บทที่ 28: หากโลกนี้ไร้คนออกหน้า ในกรงก็มีแต่ไก่รอเชือด!

ซูเสวียนจี๋เข้าใจความหมายของข่งเหวินเยวียนดี แน่นอนว่าเขาเป็นคนอนุมัติแผนนกออกหน้าในตอนนั้น

ตอนที่ฝืนเสียงคัดค้านจากทุกฝ่ายเพื่อรับหวังป้าเทียนเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษ คู่หูเก่าคนนี้แม้จะไม่ได้ลงคะแนนคัดค้าน แต่สีหน้ากลับบึ้งตึงยาวยิ่งกว่าถนนสายหลักของมหาวิทยาลัยจิงไห่เสียอีก

ปีนี้ข่งเหวินเยวียนอายุหกสิบสองปี อีกแค่ก้าวเดียวก็จะเกษียณแล้ว

เขารู้ว่ามหาวิทยาลัยจิงไห่มีปัญหา มีแผลพุพอง และมีเรื่องเน่าเฟะนับไม่ถ้วน

แต่ความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาก็คือ ขออย่าให้เรื่องเน่าเฟะพวกนั้นปะทุขึ้นในช่วงที่เขายังดำรงตำแหน่งอยู่

เกษียณอย่างราบรื่น แล้วจากไปอย่างมีหน้ามีตา แค่นั้นก็ดีกว่าอะไรทั้งหมดแล้ว