เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 16: เรื่องใหญ่ประชุมเล็ก
พ่อแม่ของโจวฮ่าวเป็นพนักงานธรรมดาที่ซื่อๆ คนหนึ่งเป็นคนงานก่อสร้าง อีกคนเป็นแคชเชียร์ในซูเปอร์มาร์เก็ต
ความภาคภูมิใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของทั้งคู่คือการที่ลูกชายสอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงไห่ได้ ทำให้วงศ์ตระกูลมีหน้ามีตา ราวกับบรรพบุรุษอวยพรจนหลุมศพมีควันสีเขียว
แต่ตอนนี้ ควันสีเขียวกลับกลายเป็นควันดำ
“อาจารย์ครับ! ได้โปรดเถอะครับ! ได้โปรดให้โอกาสลูกผมอีกสักครั้ง!”
พ่อของเขาคุกเข่าลงต่อหน้าอาจารย์ที่ปรึกษานักศึกษาทันที น้ำตาของคนชรารินไหลอาบแก้ม
แม่ของเขาก็คุกเข่าลงเช่นกัน พร้อมยัดของฝากจากบ้านเกิดที่เตรียมมาลงในมืออาจารย์ที่ปรึกษานักศึกษา มือสั่นราวกับใบไม้ที่ปลิวอยู่กลางสายลม
“ลูกยังไม่รู้ประสา จะตีจะด่าเขายังไงก็ได้ แต่อย่าให้เขาถูกไล่ออกเลยนะ! ถ้าเขาถูกไล่ออก ชีวิตทั้งชีวิตของเขาก็พังหมดสิ!”
แต่กฎก็คือกฎ กฎเหล็กหนักแน่นดุจขุนเขา
ท้ายที่สุด ตอนที่โจวฮ่าวถูกลากออกจากห้องทำงาน แม่ของเขาก็เป็นลมหมดสติไปต่อหน้าต่อตา