บทที่ 12: บังคับให้คืนเงิน

บทที่ 12: บังคับให้คืนเงิน

“ห้ามแกแกล้งเขานะ!”

หวังป้าเทียนก้มลงมอง

ให้ตายสิ

เด็กสาวผูกผมหางม้าคนหนึ่งกางแขนออก ยืนขวางหน้าโจวฮ่าวราวกับแม่ไก่กำลังปกป้องลูกเจี๊ยบ

เด็กสาวตัวไม่สูง อย่างมากก็คงไม่เกินหนึ่งเมตรหกสิบ เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าหวังป้าเทียน ศีรษะของเธอยังสูงถึงแค่หน้าอกเขาอย่างหวุดหวิด

พอเห็นว่ามีคนออกหน้าช่วย โจวฮ่าวก็ตาเป็นประกาย รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นน่าสงสารทันที

“เพื่อนนักศึกษา... ขอบคุณเธอนะ... ฉัน... ฉันไม่เป็นไร...”

น้ำเสียงทั้งอ่อนแรงทั้งน่าสงสารสุดๆ

หวังป้าเทียนแทบหลุดขำกับความเร็วในการเปลี่ยนสีหน้าของเขา