บทที่ 6: โอนฮวาเป้ยให้หน่อย

บทที่ 6: โอนฮวาเป้ยให้หน่อย

พอโจวฮ่าวพูดแบบนั้น ไช่เสี่ยวเจวียนก็ถึงกับเอ๋อไปเลย

เดี๋ยวนะ นายดื่มไวน์แดง พักโรงแรมห้าดาว ชมวิวกลางคืนของจิงไห่ ใส่สูทหรู แถมข้างมือยังมีกุญแจรถหรูอีก

แต่พอฉันกดถูกใจให้นาย ประโยคแรกที่นายพูดกลับเป็นการขอยืมเงินฉัน ยี่สิบหยวนเนี่ยนะ

“ไม่ใช่สิ เถ้าแก่ใหญ่โจว นายลองดูหน้าโพสต์ที่นายลงวันนี้นะ ค่าใช้จ่ายที่นายใช้ไปคืนเดียวก็พอซื้อชีวิตฉันได้แล้ว ยังจะมาขอยืมเงินฉันอีกเหรอ?”

ทว่าในวินาทีถัดมา คำพูดของโจวฮ่าวก็ทำให้ไช่เสี่ยวเจวียนแทบกลั้นอารมณ์ไม่อยู่

“ก็เพราะเอาเงินไปใช้กับสถานที่แบบนั้นหมดแล้วไง ตอนนี้ฉันถึงไม่มีเงินกินข้าว ที่แบบนั้นกินยังไงก็ไม่อิ่มหรอก”

ตอนนี้ไช่เสี่ยวเจวียนพูดไม่ออกจริงๆ

ยี่สิบหยวนเธอมีอยู่หรอก

แต่เธอไม่อยากให้ยืมแล้วจริงๆ