กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 2: ใบตอบรับเข้ามหาวิทยาลัยจิงไห่? ฉันเนี่ยนะ?
“นายคิดจะทำอะไร?!”
หลิวเหนิงคำราม พลางจ้องหวังป้าเทียนด้วยสายตาโหดเหี้ยม
“คิดจะทำอะไรน่ะเหรอ? ก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรเป็นพิเศษหรอก ฉันแค่อยากรังแกนายเฉย ๆ!”
ขณะพูด หวังป้าเทียนก็ใช้มือที่เพิ่งแคะซอกเท้ามาบีบปากหลิวเหนิง
“ดูสายตาของนายสิ เป็นอะไร? อยากลงมือฆ่าฉันเหรอ?”
“เอาสิ ฉันเปิดโอกาสให้นายแล้ว ลงมือเลยตอนนี้ ฆ่าฉันให้ได้สิ!”
หลิวเหนิงไม่ขยับ
ไม่ต้องพูดถึงว่าจะสู้ผู้ชายที่ชื่อหวังป้าเทียนตรงหน้าได้หรือเปล่า ต่อให้สู้ได้ เขาก็ลงมือไม่ได้อยู่ดี
เพราะก่อนหน้านี้ ตอนฆ่าครูในร้านอินเทอร์เน็ต พ่อของเขาใช้ข้ออ้างว่าเขาป่วยทางจิตช่วยให้พ้นผิด