กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในสุญญตา เงียบสงัดไร้เสียง!
เจียงอี้เฟิงห่างออกมาจากขอบเขตของเส้นทางแสงแรกเริ่มเส้นนั้นแล้ว
เมื่อไม่มีจุดอ้างอิง เขาก็ค่อย ๆ สูญเสียทิศทาง
ทำได้เพียงอาศัยสัมผัสจากตราไท่ชูแล้วเดินหน้าตรงไป
ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยไปนานเท่าใด
ตราไท่ชูในทะเลจิตสำนึกของเจียงอี้เฟิงเริ่มกะพริบถี่ ๆ
ในขณะเดียวกัน เจียงอี้เฟิงก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอื่นนอกเหนือจากพลังสุญญตา
“ถึงดินแดนไท่ฉูแล้วหรือ?”
“แต่มันอยู่ตรงไหนล่ะ?”
เจียงอี้เฟิงขมวดคิ้ว