กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อวี่” นั่งขัดสมาธิอยู่ในห้วงว่างพร้อมกับคนลึกลับ
ตรงหน้าพวกเขายังวางอาหารเลิศรสและสุราชั้นเยี่ยมไว้
การจากไปของเจียงอี้เฟิงอยู่ภายใต้สายตาของพวกเขา
คนลึกลับเห็นเช่นนั้นก็วางถ้วยสุราลง จ้องมอง “อวี่” พลางหัวเราะเย็นชา “ปล่อยให้เด็กหนุ่มระดับฮงเมิงออกจากเส้นเวลานี้ไป? แกกำลังจะเล่นอะไรกันแน่?”
อันที่จริงเขาไม่ได้กังวลเลย
เพราะเจียงอี้เฟิงอยู่เพียงระดับฮงเมิง
ต่อให้เล่นกลอะไร ก็เล่นได้แค่ไหนกัน?
“อวี่” จิบสุราดีในมือคำหนึ่ง กล่าวอย่างเรียบเฉย “แกกลัวแล้วหรือ?”
คนลึกลับหัวเราะเบา ๆ “กลัว? อวี่ คนที่ควรกลัวคือแกต่างหาก!”
“ตอนนี้แกควรคิดว่าจะทำเรื่องที่รับปากฉันให้สำเร็จได้อย่างไร”