กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวเถ่า แววตาของเจียงอี้เฟิงก็ฉายความอ่อนโยน
เขาหยิบแขนที่ขาดของเสี่ยวเถ่าขึ้นมา ก่อนสะบัดมือใหญ่คราหนึ่ง พลังมหามรรคหลายสายหลั่งไหลออกมาและลบข้อความบนแขนที่ขาดทิ้ง
จากนั้นจึงนำมันไปต่อตรงบาดแผลบนร่างของเสี่ยวเถ่า
ถัดมา แสงสีเขียวมรกตก็เปล่งออกจากร่างเจียงอี้เฟิง วิถีแห่งชีวิตนับไม่ถ้วนถูกถ่ายทอดเข้าสู่แขนที่ขาดของเสี่ยวเถ่า
แขนที่ขาดของเสี่ยวเถ่าเริ่มสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
เมื่อพบว่าคุณชายกำลังรักษาอาการบาดเจ็บให้ตน เสี่ยวเถ่าก็เริ่มดิ้นรนขึ้นมา
“คุณชาย อย่าเลย เสี่ยวเถ่าไม่ต้องการแขนที่ทำให้คุณชายโกรธข้างนั้นแล้ว!”
“โป๊ก!” ทันใดนั้น เจียงอี้เฟิงก็ดีดหน้าผากเสี่ยวเถ่าคราหนึ่ง
“อย่าขยับ!”
“เด็กบ้า วัน ๆ คิดอะไรอยู่?”