กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นดังนั้น เจียงอี้เฟิงจึงรีบโบกมือ “ไม่เป็นไรครับ ที่ท่านเป็นเช่นนี้ก็ต้องโทษฉันจริง ๆ…”
คำพูดยังเอ่ยไปได้เพียงครึ่งเดียว จู่ ๆ เขาก็ตระหนักได้ถึงความผิดปกติ
สู่หมู่ซวงยังจำได้อยู่หรือ?
นางไม่ได้สูญเสียความทรงจำไปทั้งหมดงั้นหรือ?
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เจียงอี้เฟิงก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง จึงเอ่ยถามสู่หมู่ซวงด้วยความคาดหวัง “ท่านไม่ได้สูญเสียความทรงจำหรือ?”
สู่หมู่ซวงได้ยินดังนั้น พลันขมวดคิ้วมุ่นในทันที
ดูเหมือนจะจมดิ่งลงสู่ความทรงจำ
หลังจากนั้นไม่นาน นางก็ส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า “น่าจะสูญเสียความทรงจำไปแล้ว ข้ารู้สึกว่าความทรงจำของข้าไม่ปะติดปะต่อกัน”
“ในความทรงจำของข้า ข้ากับฝูซานมีความรู้สึกที่ดีต่อกันมาก”