กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะเจียงอี้เฟิงลอบรำพันว่า “อู๋หมิง” ช่างโชคดี
เขาก็ควบคุมจิตเทวะให้ละสายตาจากร่างของ “อู๋หมิง”
แล้วหันไปมองอีกสถานที่หนึ่ง
ที่นั่นคือบริเวณศูนย์กลางของถิ่นพำนักแห่งเผ่ามนุษย์
ที่นั่นมีลานกว้างแห่งหนึ่ง และกลางลานมีรูปสลักทองคำขนาดมหึมาตั้งตระหง่าน
รูปสลักนั้นประหลาดยิ่งนัก เพราะไร้ซึ่งใบหน้า!
แต่เจียงอี้เฟิงรู้ดีว่านี่คือรูปสลักของเขา
เพราะที่นี่คือต้นกำเนิดของพลังศรัทธาที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างเขา!
เขาเห็นศิลาจารึกตั้งอยู่เบื้องหน้ารูปสลัก บนนั้นสลักอักษรขนาดใหญ่ห้าคำว่า “อาจารย์ผู้มีพระคุณแห่งเผ่ามนุษย์”
เมื่อเห็นอักษรเหล่านั้น