กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
[ครึ่งวันต่อมา คุณเห็นงูเหลือมยักษ์ยาวหลายร้อยเมตรตัวหนึ่ง]
[คุณใช้นัยน์ตาคู่วุ่นวายตรวจสอบระดับของมัน]
[งูเหลือมยักษ์ตัวนี้มีตบะระดับเซียนทอง]
[คุณที่ยังไม่ฟื้นคืนตบะและมีเพียงระดับข้ามเคราะห์ ย่อมสู้มันไม่ได้อย่างแน่นอน]
[ส่วนเขตแดนมนุษย์น่ะเหรอ]
[เหอะ ๆ ด้วยขนาดตัวระดับนั้น ต่อให้กลายเป็นมนุษย์ธรรมดาทั้งคู่ แค่มันนอนทับก็ทับคุณตายได้แล้ว!]
[สู้ไม่ได้ อย่าไปยุ่งดีกว่า!]
[คุณอ้อมหลบตำแหน่งที่งูเหลือมยักษ์ตัวนั้นอยู่อย่างระมัดระวัง พลางพร่ำบ่นในใจไม่หยุดว่า “มองไม่เห็นฉัน มองไม่เห็นฉัน!”]
[งูเหลือมยักษ์ตัวนั้นมองไม่เห็นคุณจริง ๆ เสียด้วย!]
[แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะคำอธิษฐานของคุณได้ผล หากแต่เป็นเพราะพรสวรรค์ “เหล่าลิ่ว” ที่ทำให้ตัวตนของคุณเลือนรางอย่างยิ่งต่างหาก]