กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่เจียงอี้เฟิงกับสู่หมู่ซวงมองหน้ากันโดยไม่มีคำใดจะเอ่ย
“ตูม!” เสียงระเบิดดังขึ้นจากไม่ไกลนัก
สายตาของทั้งสองคนถูกดึงดูดไปโดยธรรมชาติ
เสินอู๋เทียนรับรู้ถึงสายตาของเจียงอี้เฟิงกับสู่หมู่ซวง เขาเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก แล้วเอ่ยขึ้นอย่างหวาดกลัว
“นั่น นั่นก็... ฉันไม่ได้ตั้งใจ พวกคุณทำต่อเถอะ!”
เจียงอี้เฟิงมองสภาพของเสินอู๋เทียน แล้วมุมปากกระตุกเบา ๆ
เขาดูออก
ใครจะตั้งใจระเบิดทะเลปราณเล่นกันเล่า?
ไม่ผิด เมื่อครู่ตอนที่เจียงอี้เฟิงกับสู่หมู่ซวงจ้องตากันอย่างแสนซาบซึ้ง
เสินอู๋เทียนก็ไม่มีอะไรให้ทำ และไม่กล้าจากไป กลัวเจียงอี้เฟิงไม่อนุญาต