กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
[ก้าวหนึ่ง สองก้าว สามก้าว เสี่ยวเถ่าเดินอย่างมั่นคง ดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบจากเจตจำนงสังหารเลย]
[สองวันต่อมา พวกเธอทั้งสองผ่านป่าหมื่นกระบี่ได้สำเร็จ และเดินออกจากดินแดนใต้]
[ตอนนี้ เธอเหงื่อไหลไคลควบคล้า ดวงตาแวววับประกายแดงสลับกัน]
[เห็นได้ชัดว่า ความรู้สึกที่เธอมีต่อตัวเองก่อนหน้านี้ไม่ค่อยถูกต้อง ค่อนข้างหยิ่งยโสไปหน่อย]
[แม้เธอจะเดินผ่านป่าหมื่นกระบี่มาได้ แต่เธอก็ยังได้รับผลกระทบอยู่ดี]
[แต่โชคดีที่ผลกระทบนี้ไม่ได้มากนัก สติสัมปชัญญะยังอยู่]
[กลับกันเสี่ยวเถ่าที่เธอเป็นห่วงมาตลอด ดูเหมือนจะไม่รู้สึกถึงความแตกต่างใดๆ เลย]
[เจตจำนงสังหารเหล่านั้นไม่ได้บุกรุกเธอเลย]