กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเวลาผ่านไปอย่างช้าๆ เมฆเคราะห์ในอากาศก็ยิ่งรวมตัวกันมากขึ้น พร้อมที่จะตกลงมาได้ทุกเมื่อ
แต่ความสั่นสะเทือนในใจของคุณก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้น
คุณรู้สึกว่าถ้ายังดำเนินต่อไป คุณจะต้องตายจริงๆ
จะทำอย่างไร? ต้องหยุดไหม?
หรือว่าจะเสี่ยงดู?
ความคิดของคุณพล่านขึ้นอย่างไม่หยุด
ในที่สุด คุณก็พูดเบาๆ "เขตแดนมนุษย์!"
ในทันใด คุณก็กลายเป็นปุถุชน
เมฆเคราะห์ในอากาศดูเหมือนจะสูญเสียเป้าหมาย ค่อยๆ กระจายตัวไป
ส่วนปราณวิญญาณกับแก่นยุทธ์ที่หลอมรวมกันในร่างกายของคุณ ก็แยกออกจากกันอีกครั้ง แต่ละอย่างไหลเวียนไปตามทาง