เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แววตาของเจียงอี้เฟิงกลายเป็นลึกซึ้งและหนักอึ้ง ราวกับจมอยู่ในห้วงความคิดอันไร้ที่สิ้นสุด
เขาครุ่นคิดในใจว่า “นางรู้ได้อย่างไรว่าข้าอยากถามอะไร?”
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที เจียงอี้เฟิงก็ยังไม่อาจหลุดออกจากความเงียบได้
ในสมองของเขาครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ อยู่ตลอด
ในไม่ช้า ความคิดหนึ่งก็แวบผ่านขึ้นมาในใจ
ในสถานที่แห่งนี้ มีคนคอยตามล่าผู้บำเพ็ญเซียนในท้องถิ่นอย่างตั้งใจมาโดยตลอด แม้แต่ผู้ที่ตามหาวิถีเซียนก็ยังหนีเคราะห์กรรมไม่พ้น
ภายใต้สภาพแวดล้อมเลวร้ายเช่นนี้ ผู้ที่ยังมีชีวิตรอดและบำเพ็ญวิถีเซียนต่อไปได้
น่าจะถูกตามล่ากันทั้งนั้น ต่อให้ไม่เคยถูกตามล่า ก็ต้องรู้ดีว่ามีคนไล่ล่าผู้บำเพ็ญเซียนในถิ่นนี้
มิฉะนั้น การจะมีชีวิตรอดอย่างปลอดภัยนั้นเป็นเรื่องเพ้อฝันไปโดยสิ้นเชิง