บทที่ 100 ไพ่ตายราชา

บทที่ 100 ไพ่ตายราชา

มังกรทองแดงวัยเยาว์คลี่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "ไม่ใช่ว่าข้ารู้ล่วงหน้าว่าเจ้าจะมา หากแต่ช่วงนี้ เจ้าคอยสืบหาข่าวคราวของข้าอยู่ตลอดเวลาต่างหากเล่า"

"เช่นนั้น เจ้าจึงมารอข้าอยู่ที่นี่รึ?"

"การร่ายรำล่อลวงของพวกฮาร์ปีนั้นหาดูได้ยาก นานทีปีหนจะได้ชื่นชมสักครั้ง น่าเสียดายที่หลังจากนี้คงไม่มีโอกาสได้ดูอีกแล้ว" มังกรทองแดงวัยเยาว์หาวหวอดใหญ่ "เห็นแก่ที่เราคุยกันถูกคอถึงเพียงนี้ บอกมาสิว่า เจ้ามาตามหาข้าด้วยเรื่องอันใดกันแน่?"

"ย่อมเป็นเรื่องความร่วมมืออยู่แล้ว" กาวินไม่คิดจะอ้อมค้อม "ข้าช่วยเจ้าแก้ปัญหา ส่วนเจ้าทำงานรับใช้ข้าเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี"

กาวินแสดงให้เห็นอย่างกระจ่างชัดว่า สิ่งใดคือการฉวยโอกาสตอนผู้อื่นลำบาก และสิ่งใดคือการอ้าปากเรียกค่าตอบแทนราวกับราชสีห์

"รับใช้หนึ่งร้อยปีรึ? จะให้รับใช้อย่างไร? รวมอาหารหรือไม่? มีค่าจ้างหรือเปล่า? ต้องเป็นสัตว์พาหนะหรือไม่? ต้องออกรบหรือเปล่า?" แม้มังกรทองแดงวัยเยาว์จะอายุยังน้อย ทว่ากลับเป็นจิ้งจอกน้อยตัวจริงเสียงจริง ทันทีที่เริ่มเจรจา นางก็หยิบยกประเด็นสำคัญออกมาคิดคำนวณอย่างรอบคอบ

กาวินเตรียมการไว้พร้อมสรรพอยู่แล้ว จึงเอ่ยปากตอบในทันที "กินอยู่ฟรี มีเงินเดือนประจำปี ไม่ต้องเป็นสัตว์พาหนะ ไม่ต้องออกรบ แน่นอนว่าหากมีความจำเป็น ค่าตอบแทนจะคิดแยกต่างหาก"