บทที่ 96 การสั่นสะเทือนคัดแยกผลึกแก้ว

บทที่ 96 การสั่นสะเทือนคัดแยกผลึกแก้ว

"ครึ่งแรกทำได้ยอดเยี่ยมมาก แต่ครึ่งหลังกลับทำตามอำเภอใจ อย่างมากที่สุดก็ถือว่าหักลบกลบหนี้ความชอบไป" ในใจของกาวินพึงพอใจอย่างยิ่ง แต่สีหน้าที่แสดงออกมากลับเย็นชาเยียบ โดยเฉพาะเมื่อเอ่ยถึงคำว่าทำตามอำเภอใจ สายตาของเขาก็กวาดมองไปที่ลำคอและขาทั้งสี่ข้างของบาร์เกสต์ไปมา

ปีศาจที่มีสติปัญญาสูงส่งเช่นนี้ ไม่อาจปล่อยสายบังเหียนยาวเกินไปได้ เรื่องที่อวดฉลาดทำตามอำเภอใจ จำเป็นต้องตักเตือนสั่งสอนอย่างทันท่วงที มิฉะนั้นคราวหน้ามันจะได้ใจจนล้ำเส้นขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อถูกสายตาของกาวินกวาดมอง ขนหลังคอของบาร์เกสต์ก็ลุกชันขึ้นทันที ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน รอยแผลที่เคยหายดีแล้วแปร๊บขึ้นมาอย่างเลือนราง คำแก้ตัวที่มาถึงริมฝีปากถูกกลืนกลับลงคอไปทันควัน มันเอ่ยประจบประแจงยิ่งขึ้นว่า "ท่านผู้นำสั่งสอนได้ถูกต้องแล้วขอรับ คราวนี้ข้าทำตามอำเภอใจไปจริงๆ คราวหน้าจะไม่มีอีกอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะเกิดสถานการณ์ใดขึ้น ข้าจะหาทางส่งข่าวขอคำชี้แนะจากท่านผู้นำก่อนเสมอ หากไม่ได้รับความเห็นชอบจากท่านผู้นำ ข้าจะไม่ตัดสินใจสิ่งใดโดยพลการเด็ดขาดขอรับ"

"อืม" กาวินจึงค่อยพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "รู้ว่าตนเองผิดตรงไหนก็ดีแล้ว ข้ามีภารกิจใหม่ให้เจ้าทำ จงไปค้นหารังก็อบลินทั้งหมดในรัศมีห้ากิโลเมตรระหว่างบ่อน้ำดำกับเหมืองผลึกจิต จะกินพวกมันหรือจะขับไล่ไป ข้าไม่ขอก้าวก่าย แต่อีกสิบวันข้างหน้า หากข้ายังเห็นก็อบลินหลงเหลืออยู่ในละแวกนี้แม้แต่ตัวเดียว ข้าจะเอาเรื่องกับเจ้า"