บทที่ 82 ใบเบิกทาง

บทที่ 82 ใบเบิกทาง

"ยังมัวยืนเหม่ออะไรอยู่เล่า?! ทางเข้าที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน? ขืนไม่รีบวิ่ง พวกเราคงโดนฉีกเป็นชิ้นๆ แน่!" กอสโผล่หัวออกมาจากที่ซ่อนอีกครั้ง พลางตะโกนบอกโคบอล์ดเอิร์ดที่บาดเจ็บซึ่งร่อนลงพื้นอย่างโซเซอยู่ไม่ไกล

"พวกเจ้าไม่ใช่คนของโพรงผาอินทรีงั้นหรือ?" เอิร์ดที่บาดเจ็บยังคงตั้งสติปรับอารมณ์ไม่ทัน

สถานการณ์พลิกผันรวดเร็วเกินไป วินาทีก่อนหน้านี้ มันยังคิดว่าตนเองต้องตายแน่ๆ

แต่วินาทีถัดมา ผู้ล่ากลับเป็นฝ่ายพุ่งกระแทกพื้นดินกลายเป็นเหยื่อเสียเอง มิหนำซ้ำยังถูกบั่นหัวตัดคอไปเรียบร้อยแล้ว ในตอนที่มันเพิ่งจะร่อนแตะพื้นได้อย่างทุลักทุเล

มันถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า โคบอล์ดที่กวักมือเรียกมันก่อนหน้านี้ ไม่ใช่คนในเผ่าของตน