บทที่ 57 การออกศึกครั้งแรก

บทที่ 57 การออกศึกครั้งแรก

แอนดีอารมณ์ดียิ่งนัก

หรือจะพูดให้ถูกคือ ตลอดสองรอบสิบวันที่ผ่านมา แอนดีอารมณ์ดีมาโดยตลอด เพียงแต่วันนี้ดียิ่งขึ้นไปอีกเท่านั้น

แอนดีไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า บรรดาก้อนหินส่องประกายแวววาวเหล่านั้น จะสามารถนำมาแลกเปลี่ยนเป็นอาหารได้จริงๆ และยิ่งไม่คาดคิดว่า มนุษย์ที่ดูดุร้ายอำมหิตผู้นั้น จะรักษาคำมั่นสัญญา ไม่เพียงยอมแลกเปลี่ยนอาหารให้พวกตนจริงๆ แต่ยังตอบรับข้อเรียกร้องขอแลกทีเดียวถึงสามเกวียนอีกด้วย

ช่างเป็นคนโง่เขลาเสียจริง

หินพวกนั้นต่อให้สวยงามเพียงใด ก็กินไม่ได้สักหน่อย

ไหนเลยจะคุ้มค่าสู้เสบียงอาหารได้?

เมื่อมีอาหารสามเกวียนนี้ ย่อมจะมีก็อบลินหลั่งไหลมาร่วมเผ่าของตนมากขึ้น