เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 ธีมของดันเจี้ยน
หลังจากทำความเข้าใจคร่าว ๆ แล้วว่าต่อจากนี้ควรเอาชีวิตรอดอย่างไร ลู่ซิ่วก็เตรียมตัวออกจากริมแม่น้ำ
ที่จริง เหตุผลหลักที่เธอออกมาก็เพื่อยืนยันความแตกต่างระหว่างโลกนี้กับโลกในชาติก่อน รวมถึงตรวจสอบว่าตัวเองกำลังฝันอยู่หรือเปล่า... ใครก็ตามที่จู่ ๆ ก็มาโผล่ในโลกพิสดารแบบนี้ แถมยังกลายเป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาแปลกไปจากเดิม ย่อมต้องอยากพิสูจน์ให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้กำลังฝันอยู่
อันที่จริง
ลู่ซิ่วถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองอาจข้ามภพมาอยู่ในโลกที่คล้ายกับ The Matrix... บางทีตอนนี้เธออาจเป็นเพียงกลุ่มข้อมูลก้อนหนึ่ง ส่วนร่างกายจริง ๆ กำลังถูกนำไปสร้างกระแสไฟฟ้าอยู่ในภาชนะเพาะเลี้ยงอะไรสักอย่างก็ได้
แต่น่าเสียดายที่เธอไม่มีหลักฐาน
จะว่าไป หากร่างกายจริง ๆ ของเธอกำลังอยู่ในภาชนะเพาะเลี้ยง แล้วตอนนี้ตัวเธอมีหน้าตาเป็นอย่างไรกันแน่?
ระหว่างที่คิดเรื่องไร้สาระต่าง ๆ นานา ลู่ซิ่วก็ลุกขึ้นยืน สวมหมวกแก๊ป แล้วเริ่มเดินออกจากริมแม่น้ำ
แสงไฟในเมืองค่อย ๆ สว่างขึ้นตามช่วงเวลาเย็น ผิวน้ำสะท้อนแสงป้ายไฟนีออนและโคมไฟบนสะพาน ขณะที่เรือตรวจการณ์แล่นผ่านไปอย่างช้า ๆ อยู่ไกลออกไป
บนถนนยังคงคึกคักไม่เปลี่ยนแปลง