0052-0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 52 การก่อตั้งพันธสัญญาประชากรอาณาเขต

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชย จันทร์หนาวเร้นกายกลางสายฝนยามค่ำคืนที่สาดกระหน่ำลงมาพอดี

อวี๋มู่ไป๋ยืนเหม่อลอยอยู่กลางสายฝนด้วยท่าทางราวกับคนไร้วิญญาณ เขาที่มิกล้าขัดขืนทำได้เพียงปล่อยให้เฉินเฟยส่งแสงสีขาวจุดหนึ่งเข้าสู่หว่างคิ้ว เพื่อสร้างพันธสัญญาที่สามารถควบคุมความเป็นความตายของตน

แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อแสงสีขาวนั้น แต่ก็ต้องพยายามข่มความคิดต่อต้านเอาไว้อย่างสุดกำลัง และโอนอ่อนผ่อนตามอย่างเต็มที่

เมื่อปลูกฝังพันธสัญญาประชากรอาณาเขตลงไปแล้ว นับจากนี้ชีวิตก็มิใช่ของตนเองอีกต่อไป

สายฝนอันเย็นเฉียบร่วงหล่นลงบนไหล่ของอวี๋มู่ไป๋ ทว่ามันกลับเหน็บหนาวลึกเข้าไปในใจของเขา

“ศพสองร่างนี้มันเรื่องอะไรกัน”

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเตะจมูกเฉินเฟย เมื่อมองลงไปก็เห็นศพสองร่างนอนอยู่ข้างหลุมศพเหม็นคาว ร่างหนึ่งแก่ร่างหนึ่งหนุ่ม

คนหนุ่มมีใบหน้าเหมือนคนตาย ร่างคว่ำหน้าลงกับพื้น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม บนมือมีรอยแผลถูกไฟลวก และถูกปาดคอด้วยอาวุธกระบี่จนสิ้นใจ