เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ตื่นแล้วหรือ?” เซียวเสวี่ยยิ้มอย่างโล่งใจในที่สุด
เย่ซูพยักหน้า ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปหนึ่งวันเต็ม
เหลียงตงยืนอยู่ข้าง ๆ มองแล้วอยากพูดแต่ก็หยุดไว้ จนเซียวเสวี่ยดูเย่ซูกินอาหารเช้า แล้วบอกว่ามีธุระต้องไป
“เกิดอะไรขึ้น?” เย่ซูจึงถามเหลียงตง
“เถ้าแก่ รู้ไหมว่าคุณหลับไปนานแค่ไหน?” เหลียงตงย้อนถาม หนึ่งวันหนึ่งคืนนี้ทำให้คุณนายตกใจแทบแย่ เฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่หลับไม่นอน
“นานแค่ไหน?” เย่ซูขมวดคิ้ว
“หนึ่งวันหนึ่งคืน ถ้าหมอตรวจแล้วไม่มีอะไรใหญ่โต ก็คงทำให้ทุกคนตกใจแทบแย่ คุณปู่พวกเขาเพิ่งกลับไปได้ไม่นาน!” เหลียงตงพูดอย่างระมัดระวัง
“แล้วมีอะไรอีก?” เย่ซูรู้ว่ายังมีเรื่อง
“เอ่อ คุณนายสืบพบว่าอุบัติเหตุทางรถยนต์เป็นฝีมือคนของหวังอวี้จวิน ตอนนี้ไปประชุมคณะกรรมการบริษัทของเซิ่งหลงแล้ว!”