กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังกลับถึงบริษัท เซียวเสวี่ยก็ได้รับสายจากเย่เส้าเฉียง เวลานัดหมายผ่านไปแล้ว เขาจึงเดาได้ว่าเซียวเสวี่ยคงไม่ไปหา!
“…ขอโทษด้วย ฉันพาเย่ซื่อไปพบท่านอีกไม่ได้แล้ว!”
เย่เส้าเฉียงถามเซียวเสวี่ยผ่านทางโทรศัพท์ว่านี่เป็นความต้องการของเย่ซูหรือไม่ เซียวเสวี่ยพยักหน้าพร้อมตอบรับเบา ๆ เขาเงียบไปพักหนึ่ง
เซียวเสวี่ยคิดครู่หนึ่งแล้วส่งโทรศัพท์ให้เย่ซู จะรับสายหรือไม่ก็แล้วแต่เขา!
เย่ซูจนใจ เขาปฏิเสธใครก็ได้ แต่กับเธอคนเดียวกลับทำไม่ได้ เขารับโทรศัพท์มา “ฉันเย่ซู…”
เซียวเสวี่ยไม่ได้ยินเสียงจากปลายสาย แต่ก็รู้ว่าเย่เส้าเฉียงตื่นเต้นเพียงใดเมื่อได้คุยกับเย่ซู