เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยลองอยู่สองครั้ง ในที่สุดก็โทรติดเบอร์ของเย่ซู
“เซียวเสวี่ยใช่ไหม?” เสียงของเย่ซูดังมาจากปลายสาย
“ฉันเอง” เซียวเสวี่ยเปลี่ยนเบอร์ระหว่างประเทศไปหลายเบอร์กว่าจะโทรหาเขาได้ ตอนนี้เขาก็ไม่ได้อยู่ที่ประเทศ M แล้ว
“ฉันรู้แล้ว ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? ปลอดภัยดีไหม? ฉันจะรีบไปหาเธอให้เร็วที่สุด”
“ฉันสบายดี ดูเหมือนจะอยู่บนเรือสำราญหรูหราลำหนึ่ง ไม่รู้ว่าอยู่น่านน้ำไหน? นายสืบร่องรอยของไวเคานต์ออสตินให้ชัดเจนก็หาฉันเจอแล้ว!”
“คนที่พาตัวเธอไปคือเขาเหรอ?” น้ำเสียงของเย่ซูเย็นเยียบขึ้นเล็กน้อย
“อืม!” เซียวเสวี่ยติดต่อเขาได้ ความกระวนกระวายในใจก็มลายหายไป ทว่าในใจเธอรู้ดี ในเมื่อโทรศัพท์ในห้องของเธอโทรออกได้ ก็แสดงว่าออสตินไม่กลัวว่าเธอจะติดต่อกับโลกภายนอก หรืออาจจะยินยอมโดยปริยายด้วยซ้ำ