กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตลอดหลายปีที่หวังเหว่ยอยู่ในโรงงาน เขาผูกใจคนไว้ไม่น้อย พอลาออกก็พาพนักงานและครูช่างอาวุโสของโรงงานไปด้วยหลายคน ด้วยเหตุนี้เซียวเสวี่ยจึงรับนักศึกษามหาวิทยาลัยกลุ่มนี้เข้ามา หลังรับเข้าทำงานก็ส่งไปยังมณฑลเอสให้เซียวหางจัดการ
บ่ายวันที่ 3 หวังเหว่ยโทรศัพท์มาอีกครั้ง
เซียวเสวี่ยรับสายเขาแล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน “……ช่างหวัง คุณน่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าการลาออกครั้งนี้คุณพาคนของโรงงานไปด้วยกี่คน ฉันไม่ได้เรียกร้องอะไรมากเรื่องการลาออกของคุณ ฉันรับคนเข้ามาแล้วจำนวนหนึ่ง คุณช่วยสอนพวกเขา 1 เดือนแล้วก็ไปได้”