กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เย่ซูกำบัตรเชิญที่เหลียงตงส่งมาไว้ ถามเขา “พี่เซียวเสวี่ยของพวกนายพูดอะไรอีกไหม”
“ไม่มี คาดว่าให้ท่านดูตามความเหมาะสม” เหลียงตงสงสารเถ้าแก่ ผู้หญิงคนนี้มาหาถึงที่ก็ไม่ใช่ความผิดของเขา แต่ก็เกี่ยวข้องกับเขา คนนะ! เก่งเกินไปก็ลำบากเหมือนกัน
“อืม! ฉันรู้แล้ว!” เย่ซูพยักหน้า คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วลงไปหาเซียวเสวี่ย
เซียวเสวี่ยตอนนี้ก็ดูเสร็จแล้ว ที่เรียกเธอมาดูโบราณวัตถุก็ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล ของเหล่านี้ล้วนเป็นหยกและเครื่องเคลือบที่เธอชื่นชอบในการสะสม
เย่ซูยังกำบัตรเชิญนั้นไว้ในมือ ถามเธอ “ฉันไปเป็นเพื่อนเธอไหม”
เซียวเสวี่ยพยักหน้า “เพื่อนสาวตั้งแต่เด็กของเธอ ตามความสัมพันธ์แล้ว ไม่ไปก็ไม่ค่อยดี!”