กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยตื่นสาย พอเช้าตรู่ก็เห็นเย่ซูอยู่ที่ประตู จึงยิ้มแล้วถามว่า “มาทำไมแต่เช้า?”
เย่ซูรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ จึงถามเธอว่า “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องสองคนของบ้านป้าให้ของขวัญอะไรเธอ?”
“อยากรู้ก็รอถึงตอนเย็นเถอะ!” เซียวเสวี่ยทิ้งเขาไว้แล้วจะไปล้างหน้าแปรงฟัน
เย่ซูดึงแขนเธอไว้ “ภรรยา เธอบอกหน่อยสิ!” ถ้าไม่ได้รู้ เขาใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ไม่สบายใจ
“รูปตอนเธอเด็ก ๆ กับอีกกล่องหนึ่ง…” เซียวเสวี่ยพูดไม่ทันจบ คาดว่าเขาคงฟังออก
หน้าของเย่ซูดำคร่ำเครียด “รูปตอนเด็ก ๆ?” เขายกมือลูบหน้าผาก “ให้ฉันดูด้วยได้ไหม?”
“ฉันเก็บไว้แล้ว อยู่ในกล่องไม้จันทน์หอมในห้อง” เซียวเสวี่ยให้เขาไปดูเอง