กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยรอจนเย่ซูวางกำไลมือที่ซ่อมแล้วลงบนมือเธอ ลายกิ่งคู่เกี่ยวพันด้วยเส้นทอง เชื่อมกำไลมือที่ขาดให้ต่อกันอย่างสมบูรณ์แบบ
เซียวเสวี่ยสวมกำไลมือกลับเข้าข้อมืออีกครั้ง ความรู้สึกคุ้นเคยแผ่ขึ้นมา เธอเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ความสามารถของกำไลมือกลับคืนมา เป็นไปได้อย่างไร? เธอมองไปที่เย่ซู
เย่ซูยิ้ม “กำไลมือฉันยังไม่เคยลอง สวมแล้วเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ดีเลย” เซียวเสวี่ยมองมือเขา ใหญ่กว่าของเธอหน่อย กำไลมือคงสวมไม่ได้แน่ ไม่อย่างนั้นก็ให้เขาลองได้
“ดูท่าทางตื่นเต้นแบบนี้ก็รู้ว่าซ่อมไม่ผิด” เย่ซูไม่พูดว่า เขาเรียนจากช่างฝีมือและอดหลับอดนอนอยู่ที่โรงเรียนหลายวันเพื่อซ่อมให้เธอ