กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยรออยู่พักหนึ่ง เย่ซูก็ขับรถมา
ก่อนขึ้นรถ เซียวเสวี่ยมองรถของเวินมู่เฟิงที่อยู่ไม่ไกล ช่างเถอะ วันนี้เธอคิดไปเองทั้งนั้น ไปคุยเรื่องรักชาติ เรื่องน้ำใจกับคนแบบนั้น
“เกิดอะไรขึ้น” เย่ซูมองสีหน้าของเซียวเสวี่ย เธอทะเลาะกับเวินมู่เฟิงหรือ
“ไม่มีอะไร” ต่อจากนี้เซียวเสวี่ยจะไม่เข้าใจผิดอีกแล้ว เธอคิดว่าเขามองเธอเป็นน้องสาว ที่แท้คนทำธุรกิจมีแต่ผลประโยชน์เงินทอง นี่เธอหาเรื่องขายหน้าเอง
“เถ้าแก่ครับ คุณผู้ชายเวินจะซื้อภาพวาดนั้น พี่เซียวเสวี่ยไม่ยอม ก็เลยโมโห” เหลียงตงอธิบายกับเย่ซู ยังไงก็ต้องรายงานให้เถ้าแก่รู้
เซียวเสวี่ยอาย จึงด่าเหลียงตงไปประโยคหนึ่ง “ปากมาก”
เย่ซูยิ้ม ถามเซียวเสวี่ย “ทำไมไม่ขายให้เขา”