กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตอนเที่ยงวัน เลือกโรงแรมแห่งหนึ่ง เย่ซูดูภาพที่เซียวเสวี่ยซื้อมา “เป็นผลงานแท้ของโฉวอิงจริง ๆ ด้วย ภาพสาวงามถือบัวทั้งสี่ฤดู”
เซียวเสวี่ยยิ้มกว้างจนเห็นฟัน “วันนี้ฉันออกไปไม่เสียเที่ยวเลยใช่ไหม! ภาพชื่อดังภาพนี้ตกเป็นของฉันแล้ว!”
“อย่าเพิ่งได้ใจ ภาพนี้ฉันแนะนำให้ส่งไปพิพิธภัณฑ์เพื่อการสะสม” เย่ซูให้คำแนะนำ
เซียวเสวี่ยลังเลเล็กน้อย “ภาพนี้ยังไม่ทันอุ่นมือเลย คุณจะให้ฉันส่งไปพิพิธภัณฑ์ แล้วเงินหนึ่งแสนของฉันใครจะให้?” เงินนั่นเธอจ่ายไปแล้ว
อีกทั้งภาพนี้ เซียวเสวี่ยจำได้ว่าสุดท้ายถูกพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งในญี่ปุ่นเก็บไว้เพื่อการสะสม
เซียวเสวี่ยหรี่ตา ล้อเล่นแล้ว ตอนนี้ของอยู่ในมือเธอ ถ้าออกไปนอกประเทศก็ได้แต่เป็นของปลอม