กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังกินข้าวเสร็จ เย่ซูจัดการของแล้วโน้มเข้าไปใกล้หูเธอ กล่าวว่า “ปัญหาการขายใหญ่ขนาดนี้แก้เสร็จแล้ว ถึงเวลาอยู่เป็นเพื่อนผู้ชายของเธอบ้างแล้วใช่ไหม”
“ตอนบ่ายเธอไม่ใช่บอกว่ามีธุระจะพาฉันออกไปหรือ” เซียวเสวี่ยจำสิ่งที่เขาพูดไว้ก่อนหน้านี้ได้
“แผนตอนบ่ายของฉันคือกลับบ้านไปอยู่กับเธอตามลำพัง กลับบ้านฉัน” เดิมทีเย่ซูมุ่งหน้ามาด้วยความโกรธ ตั้งใจจะคว้าตัวคนแล้วก็ไป แต่ภายหลังไปซื้อกับข้าวที่ภัตตาคารเทียนเซียง แผนจึงเปลี่ยนอีกไม่ได้
“ได้” เซียวเสวี่ยหน้าแดงเล็กน้อย