กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยตื่นขึ้นแต่เช้า ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยชอบมาพากล แต่ร่างกายและห้องพักไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร ผ้าห่มที่เธอห่มก็เป็นผ้าห่มบางสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่ง เธอลุกขึ้นสวมเสื้อคลุมแล้วจัดการกระเป๋าเดินทาง
เหลียงตงที่อยู่หน้าประตูเคาะประตู “พี่เซียวเสวี่ย คุณตื่นแล้วหรือยัง”
“ตื่นแล้ว!” เซียวเสวี่ยเปิดประตู
เหลียงตงเมื่อคืนหลับสนิทอย่างไม่รู้สาเหตุ และเพิ่งตื่นได้ไม่นาน “พี่เซียวเสวี่ย เมื่อคืนมีอะไรไม่ชอบมาพากล ผมน่าจะหมดสติหลับไป คุณมี... มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”