กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังจากเซียวเสวี่ยเป็นลมก็หลับไปครึ่งวัน ตอนที่ใช้ยาชาเย็บแผลเธอไม่รู้สึกอะไรเลย ตอนนี้ท้องเริ่มหิว เธอมองเย่ซูอย่างเว้าวอน “ฉันหิวแล้ว!”
“ฉันเตรียมอาหารไว้ให้เธอตั้งแต่เช้าแล้ว” เย่ซูยกกล่องเก็บความร้อนมา แล้วไปตักโจ๊กให้เธอ
เซียวเสวี่ยมองชุดคนไข้ของตัวเอง ใครเปลี่ยนให้เธอกัน? แล้วแขนที่พันผ้าพันแผลไว้หนึ่งรอบ เย่ซูบอกว่าเย็บสิบเข็ม แผลถูกเย็บอย่างไรกัน?
“วางใจเถอะ นี่คือโรงพยาบาลกลางเขตทหารที่ดีที่สุดของเมืองจักรพรรดิ ไม่ทิ้งแผลเป็นไว้หรอก” เย่ซูรู้ว่าสาวน้อยรักสวยรักงาม เขาไม่รังเกียจแผลเป็นใด ๆ ของเธอ
เซียวเสวี่ยพยักหน้า ถ้าเหลือแผลเป็นยาวเหมือนตะขาบ ในฤดูร้อนใส่เสื้อผ้าก็ไม่สวยงามนัก