กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยไม่รู้ว่าเย่ซูไปถึงไหนแล้ว ได้แต่รออยู่ที่ที่พักรับรอง เขาลงเครื่องบินแล้วต้องรีบมาทันทีแน่ ๆ ดังนั้นเธอจึงไปไหนไม่ได้เลย
หวังกวนไห่ยังมีอารมณ์หัวเราะเยาะเธอ “คนหนุ่มคนสาวน่ะ! ขาดความอดทนกันทั้งนั้น เธอรอแบบนี้ เขาจะมาเมื่อไหร่ก็ต้องมาเมื่อนั้น”
“ท่านอาราชัน เราอยู่ที่นี่มาวันหนึ่งแล้ว ท่านไม่ได้ข่าวอะไรมาบ้างหรือ”
หวังกวนไห่กลับส่ายหน้า “เรื่องนี้ไม่ใช่สืบแล้วไม่ชัด แต่สืบไม่ได้ต่างหาก เราทำธุรกิจสุจริต บริสุทธิ์ผุดผ่อง เพียงแค่ถูกลากเข้าไปพัวพันนิดหน่อย”