ตอนที่ 216 เรียกกำลังเสริม

พอลงจากรถไฟก็เห็นเวินมู่เฟิงยืนรออยู่ข้างทางแต่ไกล เขากำลังรอรถ

หวังกวนไห่เดินเข้าไปทักทาย “คุณผู้ชายเวิน ไม่คิดว่าเราจะได้นั่งรถไฟขบวนเดียวกัน ก่อนหน้านี้ผมไม่รู้เลย”

“ท่านอาราชัน ที่นี่ผมเป็นเจ้ามรรคา ท่านมาบ้านผมได้ พาเพื่อนมาด้วยก็ได้”

“ถ้ามีโอกาส ผมไปแน่นอน” หวังกวนไห่พยักหน้ารับปาก ก่อนหน้านี้ในเมืองเอกมณฑลเวินมู่เฟิงไม่แสดงตัว ที่แท้ทางใต้เขามาจากตระกูลมีชื่อเสียง เป็นพวกบ้านใหญ่กิจการใหญ่โต

เซียวเสวี่ยอยู่ข้างหวังกวนไห่ ไม่พูดอะไร มองสองคนนั้นทักทายกัน หลี่เมี่ยวหน้าตึง สายตาเหม่อลอยไม่แน่นอน

“ไม่ทราบว่าสองท่านพักที่ไหน ถ้ายังไม่มีที่พักที่เหมาะสม ผมจัดให้ได้” เวินมู่เฟิงพูดอย่างเป็นมิตร