กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
พอเซียวเสวี่ยกลับมาก็เห็นความเปลี่ยนแปลงในบ้าน “หานเยวี่ยกับหานเฟิงไปไหน?”
“ถูกแม่ของเธอพาตัวไป” เซียวโยวหรานรอให้เธอกลับมาแล้วจึงถาม “เธอกินข้าวหรือยัง? ถ้ายังไม่กิน ยายจะไปทำเดี๋ยวนี้”
“ยาย ฉันกินแล้ว ยายไม่ต้องยุ่งหรอก นั่งสิ ฉันมีเรื่องจะพูดกับยาย” เซียวเสวี่ยดึงมือเซียวโยวหรานให้เธอนั่งลง
“เรื่องตัดขาดความสัมพันธ์กับแม่ของเธอใช่ไหม? ฉันรู้แล้ว!” เซียวโยวหรานดูท่าทางของเธอก็เดาได้ว่าเธอจะพูดอะไร
“รู้แล้วหรือ?” เซียวเสวี่ยคิดว่าลู่อู๋ซวงถึงกับมาถึงบ้านพาหานเยวี่ยกับหานเฟิงไป คงพูดเรื่องนี้แล้ว “งั้นยายมีท่าทีอย่างไร? คิดว่าหลานสาวทำผิดหรือเปล่า!”
“แม่ของเธอทำเอง ไม่ใช่ความผิดของเธอ ตัดขาดก็ตัดขาดไป แต่ก่อนเราสองคนก็อยู่กันมาแบบนี้ ก็ดีอยู่”
เซียวเสวี่ยฟังแล้วรู้สึกเหมือนยายของเธอเองก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับลู่อู๋ซวงด้วย? “ยาย…”