กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เย่ซูมองท่าทางงอนและบ่นกระเง้ากระงอดของเธอแล้วหัวใจก็อุ่นจนแทบละลาย “เด็กดี อย่าโกรธเลย!”
เซียวเสวี่ยก้มหน้าพลิกป้ายทองคำอีกด้านขึ้นมาแล้วเห็นรอยเลือดจาง ๆ เมื่อครู่เธอยังนึกว่าเป็นคราบสนิม จึงดึงมือเขามาดู “นายบาดเจ็บด้วยเหรอ?”
พอดูแล้วก็พบว่ามือเขามีแผลเล็ก ๆ อยู่จริง
“ไม่เป็นไร ตอนอยู่บนเรือจมข้างล่างเจอปลาดุเข้า เลยโดนมันกัดไปทีหนึ่ง” เย่ซูมองมือตัวเอง เพิ่งจะรู้สึกเจ็บขึ้นมานิดหน่อยในตอนนี้
เซียวเสวี่ยส่งป้ายทองคำให้เขาถือไว้ แล้วไปหิ้วกล่องยามา ใช้น้ำยาโพวิโดนไอโอดีนฆ่าเชื้อที่มือเขาก่อนพันแผลให้
“ห้ามดำน้ำอีกแล้ว นายเป็นเถ้าแก่ ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญ อยู่ข้างบนคอยดูงานก็พอ” เซียวเสวี่ยกำชับ