กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังจากดูหนังจบ เย่ซูก็ส่งเซียวเสวี่ยถึงหน้าบ้านตลอดทาง
“เสี่ยวซูส่งเซียวเสวี่ยกลับมาแล้ว ดึกขนาดนี้ค้างที่บ้านสักคืนเถอะ” เซียวโยวหรานรอเซียวเสวี่ยกลับบ้านจึงยังไม่ล็อกประตู
“ไม่ดีกว่าครับยาย ไว้ครั้งหน้าเถอะ” เย่ซูปฏิเสธอย่างสุภาพแล้วจากไป
ช่วงนี้เซียวโยวหรานรู้สึกอยู่เสมอว่าเย่ซูกับเซียวเสวี่ยไม่สนิทกันเหมือนแต่ก่อน หรือว่าโตขึ้นแล้วจึงรู้จักระวังตัว ยัยหนูเซียวเสวี่ยคนนี้ไม่เรียกพี่แล้วด้วย
“ยาย ต่อไปเย่ซูไม่ใช่พี่ชายของฉันแล้ว” เซียวเสวี่ยไม่เคยบอกเรื่องนี้กับยาย พอดีครั้งนี้จึงบอกให้ยายรู้
“ไม่เป็นพี่ชายแล้วหรือ เธอไม่ยอมรับเขา หรือเขาไม่ยอมรับเธอ” เซียวโยวหรานตกใจ นึกว่าทำไม ที่แท้เกิดเรื่องนี้ขึ้น