กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลินเจียหันไปมองทางที่เซียวเสวี่ยมอง ริมฝีปากเบะ “เธอว่างมากหรือไง ไม่เดินไปไหน เอาแต่นั่งเหม่ออะไร?”
“…เธอจะมายุ่งอะไรกับฉัน?” เซียวเสวี่ยไม่เข้าใจ หลินเจียมาสนใจเธอทำไม พวกเธอไม่ใช่คู่ปรับกันหรือไง?
“ฉันแค่ถามหน่อย ไม่ได้หรือไง?” ยิ่งหลินเจียอยากแซงเซียวเสวี่ยก็ยิ่งจับตาดูเธอ ค่อย ๆ พบว่าเซียวเสวี่ยก็ไม่ได้น่าหมั่นไส้อย่างที่เธอคิด
“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าไม่ได้นะ!” เซียวเสวี่ยมองหลินเจียที่กำลังหัวเสีย ไม่คิดว่าเย่ซูจะเดินมาจากด้านหลัง
เย่ซูมองทั้งสองคนแวบหนึ่ง แล้วเดินผ่านไปด้านข้าง
หลินเจียกลับไม่เดินตามไป ถามเซียวเสวี่ย “เธอทำอะไรน่ะ? พี่ชายเย่ซูของฉันตั้งแต่เธอย้ายโต๊ะ ก็ไม่สนใครเลยนอกจากเรียน!”