ตอนที่ 173 เธอไปไหน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ไฟถนนสว่าง เย่ซูยืนอยู่ที่ประตูด้วยสภาพอิดโรยจากฝุ่นละออง มองเซียวเสวี่ยที่เปิดประตูให้เขา เม้มริมฝีปากจ้องเธอด้วยความโกรธจัด

“ไปไหนมา?”

เซียวเสวี่ยเห็นท่าทางโกรธของเขา รู้ว่าตัวเองก่อเรื่องแล้ว “ฉันไม่ได้คิดมากขนาดนั้น ก็แค่ไปดื่มชาที่ร้านน้ำชา อยู่นานประมาณสองสามชั่วโมง ฉันก็ลืมเหมือนกันว่านานแค่ไหน”

คนขับที่ส่งเย่ซูมาขับรถกลับไปแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มแล้ว เขาเดิมทีบอกว่าจะอยู่ที่นี่ไม่ไปแล้ว

เซียวเสวี่ยไม่เข้าใจความรู้สึกของเย่ซู ครั้งก่อนเธอถูกลักพาตัว ครั้งนี้เธอจู่ ๆ ก็ไม่มีข่าว เย่ซูร้อนใจจนแทบคลั่ง กลับมาเห็นสิ่งแรกคือสีหน้าไม่แยแสแบบนี้ของเธอ เขาอดทนไม่ไหวแล้ว