กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังจากเข้าร้าน เหลียงจิ้งแนะนำเซียวเสวี่ยให้ปู่ของเขารู้จัก ต่อมาพบว่าไม่มีเรื่องของเขาเลย สองคนนี้คุยเรื่องหยกกันอย่างมีหลักการ เขาแทรกคำพูดไม่ได้แม้แต่ประโยคเดียว ถึงกับยอมจำนนต่อเสน่ห์ของเซียวเสวี่ย
ปู่ของเหลียงจิ้งชื่อเหลียงหงเหวิน เป็นครูช่างอาวุโสในวงการช่างแกะหยกภายในมณฑล ชื่อเสียงดังกระหึ่ม เขาไม่คิดว่าหญิงสาวที่หลานชายพามาโดยไม่เลือกจะเข้าใจและสนใจเครื่องหยกขนาดนี้ สุดท้ายยังเกิดความคิดรับลูกศิษย์
สองชั่วโมงต่อมา เซียวเสวี่ยที่ออกจากร้านได้รับนามบัตรของเหลียงหงเหวิน เก็บเข้ากระเป๋าอย่างพอใจ
“เพื่อนเซียวเสวี่ย เที่ยงวันแล้ว ฉันอยาก...อยากเลี้ยงข้าวเธอ ไปร้านอาหารใกล้ ๆ เธอว่างไหม?” เหลียงจิ้งคิดอยู่ก่อนจึงเอ่ยออกมา