กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หนี้สิน 10,000 หยวนของกัวเพียวเพียวหมดไปแล้ว ในใจเธอเบาสบายอย่างยิ่ง
“กัวเพียวเพียว เพื่อนร่วมชั้น น้าของเธอคนนี้ใจดีจริง ๆ 10,000 หยวนไม่ใช่จำนวนเล็ก ๆ เลย ยังช่วยเธอใช้หนี้ได้อีก เป็นคนมีเงินจริง ๆ!” จริง ๆ แล้วสิ่งที่เซียวเสวี่ยอยากพูดคือคนโง่แต่มีเงิน ด้วยนิสัยและอารมณ์แบบหลี่เมี่ยว ร้านหยกหอมยังประคองตัวมาถึงตอนนี้ได้ก็ไม่ง่ายเลย
กัวเพียวเพียวได้ยินเธอเรียกชื่อและนามสกุลพร้อมคำว่าเพื่อนร่วมชั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก รู้สึกเหมือนคนแปลกหน้ายังดีกว่า รู้สึกไม่สบายใจ “เซียวเสวี่ย เพื่อนร่วมชั้น ต่อไปเธอเรียกฉันว่าเพียวเพียว และฉันเรียกเธอว่าเสี่ยวเสวี่ย ได้ไหม”
“เรายังไม่สนิทกัน เรื่องเปลี่ยนคำเรียกขานก็แล้วไป” เซียวเสวี่ยไม่พอใจ พวกเธอไม่ใช่เพื่อนกันเสียหน่อย