ตอนที่ 142 วางแผน

“ของที่ชอบอย่านำออกมาประมูล!” เย่ซูไม่ต้องการให้เธอมอบของสะสมที่รักเพื่อบริษัท

“ไม่เป็นไร ผู้มอบหมายคือฉัน ฝ่ายประมูลเป็นคุณ ฉันประมูลกลับมาเองก็ได้!” เซียวเสวี่ยแค่อยากเอามาโชว์รอบหนึ่งแล้วยังจะเอากลับคืน

เย่ซูดูสิ่งของอื่น ๆ ที่เธอเขียนไว้ ล้วนเป็นของล้ำค่าที่เธอตั้งใจฝากไว้กับเขา เช่น งานแกะสลักหยกหินโซ่วซานที่เธอได้มาจากการลงชนบท โต๊ะน้ำชาไม้จื่อถานระยะกลางราชวงศ์ชิง แจกันลายครามคู่สมัยหย่งเล่อราชวงศ์หมิง ทุกชิ้นมีค่ามหาศาล

“ของพวกนี้คุณยอมเอาออกมาให้เสนอราคาประมูลทั้งหมดหรือ?” เย่ซูถามเธอ

“ของเก่าไม่ไป ของใหม่ไม่มา ฉันทำธุรกิจของเก่าแถวนี้ ไม่จำเป็นต้องมีการสะสมของมากขนาดนั้น อีกอย่าง ฝากไว้ที่คุณนานเกินไป ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องไหลเข้าสู่ตลาดเพื่อทำกำไร” สิ่งที่เซียวเสวี่ยเขียนไว้ล้วนผ่านการวางแผนมาแล้ว