ตอนที่ 137 ไปล่วงเกินใครมา

เย่ซูเพิ่งจะปล่อยมืออย่างอาลัยอาวรณ์ “ฉันปล่อยเธอกลับไป แต่เรื่องนี้ต้องฟังฉัน”

เซียวเสวี่ยเห็นท่าทางจริงจังของเย่ซู ก็หันหน้าไปทางอื่น ยังงอนอยู่ พูดแค่ “อืม!”

เย่ซูรับปาก “ฉันขอแค่สองวัน รับรองตระกูลหานจะวุ่นวายจนไก่บินหมากระโดด อยู่อย่างสงบไม่ได้”

“งั้นฉันรอข่าวดีจากพี่” เซียวเสวี่ยเติมในใจอีกประโยค ทำไม่ดีฉันจะจดจำไว้ให้แค้น ต่อไปอยากช่วยเหลืออีกก็ไม่ต้องแล้วนาย!

เย่ซูยื่นมือแตะหว่างคิ้วของเธอเบา ๆ “คิดวางแผนเล่นงานอะไรอยู่ในใจ? สงสัยความสามารถของพี่หรือไง?”

เซียวเสวี่ยร้อง “โอ๊ย” พลางขยี้หว่างคิ้วที่ถูกจิ้มจนเจ็บ ดูน้อยใจเต็มที่ “ฉันกลับแล้ว!” พูดจบก็หันหลังวิ่งหนีไป!