ตอนที่ 130 หักขา

หม่า ซานลี่มองเซียวเสวี่ยลูบหลังช่วยยายแก่คนนี้ผ่อนลมหายใจ แค่เห็นก็รู้ว่าโลหิตปราณตีขึ้นใจ คิดในใจว่าความแค้นนี้ต้องใหญ่หลวงเพียงใด ดาบยังถูกชักออกมาแล้ว!

“ย่า ย่า บัญชีของเราค่อย ๆ คิดกันทีละนิด ย่าต้องอยู่ดี ๆ ฉันเพิ่งได้รู้จักย่าแท้ ๆ นะ!” เซียวเสวี่ยรับชาที่เย่ซูหยิบมาให้ ป้อนให้ย่า

“ย่า?” หม่า ซานลี่ได้ยินคำเรียกขานนี้แล้วรู้สึกแปลก ๆ

ตู้ซิ่วอิงดื่มชาหมดแล้วก็กอดเซียวเสวี่ยร้องไห้ฟูมฟาย เสียงโศกเศร้าทำให้คนฟังสะเทือนใจ “ลูกของแม่ หลานสาวของแม่ อู้อู๊ ถูกคนทำร้ายจนเป็นแบบนี้ได้อย่างไร!”