กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังอาหารเย็น ส่งหวังกวนไห่กับช่างทั้งสองออกไป ท้องฟ้าก็มืดแล้ว เซียวเสวี่ยกำลังจะกลับเข้าห้อง เห็นเย่ซูยืนอยู่ในลาน สายตาของเขาพร่ามัวมองมาที่เธอ ดูไม่ปกติ
“พี่ เมาเหล้าเหรอ?” เซียวเสวี่ยเดินไปพยุงเขา
ใครจะรู้ว่าเย่ซูกลับกางแขนโอบเธอเข้าสู่อ้อมอก โดยไม่พูดอะไรเลย
เซียวเสวี่ยได้กลิ่นเหล้าก็รู้ว่าเขาเมา จึงยกแขนเขาไว้บนบ่า “ฉันพยุงพี่เข้าห้อง ไม่สบายตัวไหม? พี่สามตั้งใจรินเหล้าให้พี่จนเมาใช่ไหม? ไอ้คนไม่รู้จักประมาณ พี่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยนะ!”