กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวโยวหรานรู้ความจริง เย่ซูไม่ขาดเงิน แต่นี่เป็นวิธีดีในการสั่งสอนลูกสาวคนนี้ เธอจะเปิดโปงได้ที่ไหน ยังพยักหน้าเห็นด้วย “โรงเรียนให้เดือนละห้าสิบพอที่ไหน กินข้าว ซื้อหนังสือ ค่าเล่าเรียนสารพัด ต้องใช้เงินทั้งนั้น!”
ลู่อู๋ซวงกลัวต้องเพิ่มเงิน จึงพยักหน้ารับ “ได้ เอาแบบนั้นแหละ”
เซียวเสวี่ยยังคงหน้าบึ้ง เธอรับปากก็รับปาก โรงเรียนอนุบาลหงเหวินมีเงินยังพอว่า แต่โรงเรียนประถมในสังกัดโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งจะเข้าได้ง่ายที่ไหน เรื่องนี้พอให้เธอปวดหัวได้สองวัน!
มื้อเย็นนี้เซียวเสวี่ยกินไม่ค่อยลง แต่ลู่อู๋ซวงเป็นคนไม่เอาถ่าน กินเสร็จแล้วก็เอาอาหารที่เหลือใส่ชามยกกลับห้องตัวเองไป
คืนนั้นหานเฟิงให้ลู่อู๋ซวงกอดไว้ตอนนอน ส่วนหานเยวี่ยยังอยู่กับเซียวโยวหราน