กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“พวกคุณ พวกคุณตีถึงลูกชายฉันด้วย แบบนี้จะรังแกกันจนตายเลยหรือไง?” ซุนอวี้เจวียนกอดลูกชายไว้ ดวงตาเบิกโพลงราวกับจะกินคน จนลืมร้องไห้ไปเลย
“ลู่เสี่ยวตง นี่น้าชายของพวกเรา คนนั้นคือตาทวดฝ่ายแม่ของพวกเรา แกกล้าลงมือกับผู้ใหญ่แล้วหรือ ยังมีสัมมาคารวะเหลืออยู่บ้างไหม ตั้งแต่เด็กก็กล้าตีผู้ใหญ่ โตขึ้นจะขนาดไหน!” เซียวเสวี่ยเอามือเท้าสะเอว พูดขึ้นให้คนรอบข้างได้ยิน จะปล่อยให้ชื่อเสียงของครอบครัวตาทวดฝ่ายแม่เสียหายไม่ได้ “ปีที่แล้วแกยังผลักยายจนล้มลงอีก มีหลานชายแบบแกด้วยหรือ? ช่างไร้ขอบเขตสิ้นดี”